Juliette Gréco, 7 Şubat 1927'de Fransa'nın Montpellier şehrinde doğdu ve 23 Eylül 2020'de yaşamını tamamladı. Corsikalı babası Gérard Gréco ve Bordeaux'lu annesi Juliette Lafeychine tarafından, ancak çocukluk yıllarında annesinin sevgisinden mahrum bırakıldı. Kendisini büyüten büyükanne ve büyükbabasının ölümünden sonra Paris'e taşınan Juliette, hayatının en kritik döneminde ülkeyi saran İkinci Dünya Savaşı'nın karanlık yıllarını yaşadı. 1943'te Gestapo tarafından tutuklanıp işkenceye maruz kaldı, Fresnes Hapishanesi'nde hapis yatarken annesi ve kız kardeşi Ravensbrück'e gönderildi; fakat genç yaşında da olsa yalnızca birkaç ay sonra serbest bırakılıp Paris'e dönüş yapabildi. Böylesi zorlayıcı bir geçmişin ardından, Juliette Gréco biyografisinde dönüm noktası 1945 yılında Saint-Germain-des-Prés'e taşınması olmuştur. Burada şarkıcılık ve oyunculuk kariyerine başlayan Juliette Gréco, hızla Fransa'nın entelektüel çevrelerinin en parlak isimlerinden biri haline gelmiştir. Juliette Gréco filmleri arasında Jean Cocteau'nun "Orphée" (1950) ve Jean-Pierre Melville'nin yapımları öne çıkmaktadır. Ancak asıl şöhretini müzikal çalışmalarından elde etmiş, 1960 sonrası dönemde en ünlü şarkıları arasında Léo Ferré'nin "Paris Canaille" (1962), Serge Gainsbourg tarafından kendisi için yazılan "La Javanaise" (1963) ve "Déshabillez-moi" (1967) yer almıştır. Jacques Prévert, Boris Vian, Jacques Brel ve Charles Aznavour gibi dönemin ünlü şairları ve bestecileriyle çalışmış, "la Muse de l'existentialisme" (varoluşçuluk akımının müzü) olarak anılmıştır. Jean-Paul Sartre tarafından Hotel La Louisiane'de misafir edilen Juliette Gréco, Saint-Germain-des-Prés'in efsanevi kültür ve sanat merkezinde Albert Camus, Jacques Prévert ile yakından tanışmış ve bohemyen hayatın sembolü olmuştur. Altmı...
