Jean-Pierre Mocky (6 July 1929 – 8 August 2019), pseudonym of Jean-Paul Adam Mokiejewski, was a French film director, actor, screenwriter and producer. Mocky was born in Nice, France to Polish immigrant parents, Jeanne Zylinska and Adam Mokiejewski. His father was Jewish and his mother was Catholic. Mocky appeared as an actor in the 1955 film Gli Sbandati and in many other movies, including some of those he also directed (Solo, L'albatros, L'Ombre d'une chance, Un Linceul n'a pas de poches). His 1987 film Le Miraculé was entered into the 37th Berlin International Film Festival. He began as an actor in the cinema and theater. In particular, he played in Jean Dréville's Les Casse-pieds (1948), Jean Cocteau's Orphée (1950) and Bernard Borderie's The Mask of the Gorilla (1957). But it was especially in Italy that he became famous, thanks to his role in I vinti by Michelangelo Antonioni. After working as an assistant with Luchino Visconti on Senso (1954) and Federico Fellini on La strada (1954), he wrote his first film, La Tête contre les murs (1959) and planned to direct it himself, but the producer preferred to entrust the task to Georges Franju. He went on to direct the following year with Les Dragueurs (1959). Since then, he has never stopped shooting. As early as the 1960s, he was able to reach a wide audience with crazy comedies such as A Funny Parishioner (1963) and La Grande Lessive (1968). After May 1968, he turned to darker films with Solo (1969), in which he shows a group of young terrorists of the extreme left, then L'Albatros (1971) which shows the corruption of politicians. In the 1980s, he returned to success with a film denouncing, a year before the drama of Heysel, the excesses of some football fans (À mort l'arbitre, 1984) and a comedy denouncing the hypocrisy around the pilgrimage to Lourdes (Le Miraculé, 1987). In the 1990s and 2000s, his films met with less success, but Mocky continued to shoot with much enthusiasm. In the beginning, his films were dedicated to the uprising against the restrictions imposed by society. Later, he concentrated on farce, as in Bonsoir where the homeless Alex (Michel Serrault) pretends to be the lover of the lesbian Caroline (Claude Jade) in order to save her inheritance from her homophobic relatives. Mocky's cinema, often satirical and pamphleteer, is generally inspired by the truth of society. He worked with few resources and filmed very quickly. He worked with Bourvil (A Funny Parishioner, The City of Unspeakable Fear, La Grande Lessive and The Stallion), Fernandel (The Exchange and Life), Michel Simon (The Red Ibis), Michel Serrault (twelve films including Le Miraculé), Francis Blanche (five films including The City of Unspeakable Fear), Jacqueline Maillan (five films), Jean Poiret (eight films) and with the stars Catherine Deneuve (Agent Trouble), Claude Jade (Bonsoir), Jane Birkin (Noir comme le souvenir), Jeanne Moreau (Le Miraculé) and Stéphane Audran (The Seasons of Pleasure). In 2010, he received the Prix Henri-Langlois for his entire career and the 2013 Alphonse Allais Prize. The International Festival of Film Entrevues in Belfort in 2012 and the Cinémathèque française in 2014 dedicated full retrospectives to him. He died on 8 August 2019. Source: Article "Jean-Pierre Mocky" from Wikipedia in English, licensed under CC-BY-SA 3.0.
Jean-Pierre Mocky, 6 Temmuz 1929'da Nice, Alpes-Maritimes, Fransa'da doğmuş, Fransız sinemasının önemli figürlerinden biridir. Asıl adı Jean-Paul Adam Mokiejewski olan Mocky, yönetmen, aktör, senarist ve yapımcı olarak sinema dünyasında kendine özgü bir yer edinmiştir. Polonyalı göçmen bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Mocky, sanat hayatına adım attığı yıllardan itibaren dikkat çekici eserler üretmiştir.
Kariyerinin dönüm noktaları arasında, Jean-Pierre Mocky'nin hem oyunculuk hem de yönetmenlik kariyerinin başlangıcı yer almaktadır. 1955 yılında "Gli Sbandati" adlı filmdeki rolü ile sinemaya adım atan Mocky, zamanla yönetmenlik kariyerine yönelmiştir. Özellikle İtalya'da "I vinti" filminde elde ettiği başarı, kariyerinin seyrini değiştirmiştir. Luchino Visconti ve Federico Fellini gibi büyük ustalarla çalışarak deneyim kazanan Mocky, sinemaya olan tutkusunu her daim korumuştur.
Jean-Pierre Mocky'nin en önemli yapımları arasında "Orfe", "Solo", "L'albatros", "L'Ombre d'une chance" ve "Le Miraculé" gibi filmler yer almaktadır. 1987 yılında Berlin Uluslararası Film Festivali'ne katılan "Le Miraculé", onun sinemadaki yetkinliğini uluslararası alanda da tescillemiştir. Mocky'nin eserleri, genellikle toplumsal sorunlara eğilen, mizahi ve eleştirel bir bakış açısıyla şekillenen yapımlardır.
Jean-Pierre Mocky, 8 Ağustos 2019'da hayatını kaybetse de, sinema dünyasında bıraktığı etki ve miras, onu unutulmaz kılmaktadır. Hayatı boyunca birçok ödül ve takdirle onurlandırılan Mocky, Fransız sinemasının önemli isimlerinden biri olarak anılmaya devam etmektedir. Jean-Pierre Mocky filmleri, sinemaseverler için her zaman keşfedilmeyi bekleyen birer hazine olmuştur. Jean-Pierre Mocky kimdir sorusunun yanıtı, onun yaratıcı ruhu ve sinemaya olan katkıları ile doludur.
Jean-Pierre Mocky, Fransız aktör, senarist ve yönetmendir. 1929 yılında doğmuş olan Mocky, kariyeri boyunca birçok film ve diziye imza atmıştır.
97 yaşında, 1929 doğumlu.
Jean-Pierre Mocky'nin en bilinen filmi 'Les Saisons du plaisir' olarak öne çıkmaktadır. Bu film, onun özgün tarzını ve sinematografik yeteneklerini sergileyen önemli bir yapımdır.
Jean-Pierre Mocky, Fransa'nın Paris şehrinde doğmuştur. Bu şehir, onun sanat kariyerinin başlangıç noktası olmuştur.
Jean-Pierre Mocky, 'Les Dossiers de l'écran' gibi çeşitli televizyon dizilerinde rol almıştır. Bu diziler, onun yeteneklerini geniş bir izleyici kitlesine ulaştırmıştır.
