11 Mayıs'ta Eurovision Şarkı Yarışması'nın 2026 edisyonu Viyana'da açılırken, New York Times aynı gün İsrail hakkında iki büyük haber yayınladı. İlk haber, A1 sayfasında "Eurovision'da İsrail Yumuşak Güce Başvurarak İtibarcını Onarmaya Çalıştı" başlığıyla yayınlanan araştırma, İsrail hükümetinin Eurovision oylamalarını etkilemek amacıyla 1 milyon dolardan fazla harcayarak koordineli bir kampanya yürüttüğü iddiasını içeriyordu. Bununla birlikte, gazetenin kendi raporlaması bu iddiaları zayıflatmıştır; makale hiçbir kuralın ihlal edilmediğini, bot kullanılmadığını ve oyların manipüle edilmediğini kabul etmiştir. Çevrimiçi başlık sonradan değiştirilmiştir.

İkinci haber, iki kez Pulitzer Ödülü kazanan Nicholas Kristof'un köşe yazısı olup, "Filistinlilere Karşı Tecavüzün Sessizliği" başlığını taşıyordu. Yazıda, İsrail askerler, yerleşimciler ve hapishane görevlileri tarafından Filistin mahkûmlarına karşı sistematik cinsel şiddete ilişkin iddialar yer almıştır. Kristof, makalede İsrail liderlerinin tecavüzü emrettiğine ilişkin "hiçbir kanıt" olmadığını kabul etmişse de, yayınından sonra İsrail Dışişleri Bakanlığı yazıyı "modern basında yayınlanan en kötü kan iftiralarından biri" olarak nitelendirmiştir. Eski ABD Antisemitizm Karşıtı Özel Temsilci Deborah Lipstadt ise Times'ın "nezaket ve gazetecilik sorumluluk duygusunun" olup olmadığını sorgulamıştır.

Her iki haber aynı gün, Hamas'ın 7 Ekim'deki cinsel şiddeti belgelendiren 300 sayfalık "Silenced No More" raporu yayınlandığında basına ulaştı. Bu rapor 430 mülakattan ve 10 binin üzerinde fotoğraf ve video kaydından yararlanılarak hazırlanmıştır. Ancak New York Times bu raporu haber olarak sunmamıştır.

İsrail yazarı, aktivisti ve antisemitizm ile İsrail karşıtı dezenformasyon takip eden Tel Aviv Enstitüsü'nün kurucusu Hen Mazzig, bu haberler yayınlandığı gün The Hollywood Reporter'a açıklamalarda bulunmuştur. Mazzig, basında yayınlanan başlıkların değiştirilmesi ve haberlerin sunuş şekline ilişkin önemli sorular ortaya koymuştur.