Aaron Taylor-Johnson, İngiliz Ordusunda bir bomba imha uzmanı rolüyle yıldız oyunculuğunu sergiliyor ancak David Mackenzie'nin yönettiği bu gerilim filmi, akıllı bir öncülü başarılı bir şekilde sonuca taşıyamıyor. Fuze, gergin ve heyecanlı bir yapı ile başlamasına rağmen, zirveyi geçtikten sonra kendini kaybediyor ve seyircileri hayal kırıklığına uğratıyor.

Filmin merkez konsepti, her patlamadan sonra neler olacağını tahmin etmek ve ona hazırlanmak zorunda kalan bir karakterin hikayesi üzerine kuruluyor. Bu bilgisayar kriteri, filmde gerçekten etkileyici momantlar yaratma potansiyeline sahipken, senaryonun ana sorunsalı anafikrini işledikten sonra nereye gideceğini bilememesidir. Taylor-Johnson'ın oyunculuğu bu belirsizliğin tek yaşanabilir yanı olarak kalıyor.

Mackenzie, iyi bilinen bir yönetmen olmasına rağmen, burada kalıplaşmış gerilim öğelerini yenilikçi bir şekilde kullanamıyor. Filmin teknik yönü güçlü olsa da, duygusal derinlik ve karakter gelişimi eksik kalıyor. İngiliz sinema geleneğinin verebileceği bu daha solid bir yapı sunulmamış.

Genel olarak Fuze, ilk kısımlarında göze çarpan vizyonuna rağmen, tamamlanmamış bir çalışma olarak izleyicilere sunuluyor. Sürükleyici bir başlangıç, etkisiz bir orta kısım ve tatmin edici olmayan bir bitiş, filmi orta sıralamalı bir yapım haline getiriyor. Sinema tutkunları için, konsepti merak ettiriyor ancak sonuç pek tatmin edici değil.