Sandra Wollner'ın üçüncü uzun metrajlı filmi 'Everytime', yas sürecinin karmaşık doğasını ve zaman algısını sorgulayan derin bir yapım olarak öne çıkıyor. Film, yas tutan bir ailenin, kaybettikleriyle yüzleşirken yaşadığı tuhaf ve rahatsız edici deneyimleri ele alıyor. Zamanın nasıl uzayıp kısaldığını, bazı anların hafızada kaybolduğunu ya da bazen tamamen askıya alındığını gözler önüne seriyor.

Film, izleyicilere yasın sadece bir kayıp değil, aynı zamanda bir yeniden doğuş süreci olduğunu hatırlatıyor. Ailenin yaşadığı duygusal karmaşa, izleyiciyi derinden etkileyen sahnelerle dolu. Wollner, yasın getirdiği karmaşayı ve zamanın bu süreçteki rolünü ustaca işleyerek, izleyicilere hem düşündürücü hem de duygusal bir deneyim sunuyor.

'Everytime', sadece bir yas hikayesi olmanın ötesine geçiyor; kaybın ardından iyileşme ve yeniden başlama temalarını da işliyor. Bu yönüyle film, izleyicilere umut ve yeniden doğuş mesajı veriyor. Wollner'ın yönetmenliği, film boyunca izleyiciyi derin bir yolculuğa çıkarırken, karakterlerin yaşadığı duygusal dalgalanmaları da ustalıkla yansıtıyor.