Sessiz sinemadan günümüze gelen filmlerin, "konuşan" sinemayla asla yeniden oluşturulamayacak benzersiz bir güzelliği vardır. Konuşma olmadan, sessiz filmlerdeki oyuncular eylemlerini ve yüz ifadelerini öyle bir şekilde abartarlar ki bu tamamen büyüleyicidir ve sese geçişle neredeyse tamamen ortadan kalkan bir iletişim biçimi ortaya çıkarır. Bu dönemin yaklaşık %75'inin kaybolmuş olması düşünüldüğünde, bu başarı daha da etkileyici hale gelir. Kalan %25'lik filmlerin arasında yer alan ve tüm zamanların en büyük oyunculuk performanslarından biri 1981 yılında bir temizlik görevlisi sayesinde bulundu. Renée Jeanne Falconetti tarafından oynanıp 1928 yapımı "Joan of Arc'ın Tutkusu"nda başrolü oynayan bu efsanevi performans, oyuncunun tek önemli sinema rolüydü.

"Joan of Arc'ın Tutkusu"nu tamamen kaybolmuş bir film olarak nitelendirmek doğru değildir; Kopenhag'da 21 Nisan 1928'de prömiyeri yapıldığından beri çeşitli versiyonları mevcut olmuştur. Asıl kaybolmuş olan, yönetmen Carl Theodor Dreyer'in orijinal montajıdır ve bunun bulunmuş olması, ironik bir şekilde, bir azize layık mucizedir. Fransız yapım şirketi Société Générale de Films, 1926'da Dreyer'i bir film çekmesi için davet etmiş ve sonunda 1920'de azizlik ilan edilen Jeanne d'Arc'ı konu olarak seçmişlerdir. Sorun, Dreyer'in Danimarkalı olması ve bazı Fransız milliyetçilerin bunu uygun bulmayarak Fransa'daki prömiyeri erteleme kararı vermesidir. Ayrıca Paris başpiskopisi filmi kendi düşüncelerine göre kesmek istemiş ve devlet sansürleri de filmi çok daha kapsamlı bir şekilde kesmişlerdir.

Nihayet film Ekim 1928'de Parisli sinema izleyicileriyle buluşmuş, ancak aynı yılın 6 Aralık'ında Berlin'deki Ufa stüdyosunun laboratuvarlarını yok eden bir yangın orijinal negatifi yok etmiştir. Dreyer'in yeterli sayıda kameraya alınmamış sahne (outtake) kalmış olması, ikinci bir versiyon oluşturmasını sağlamış ve orijinale çok yakın yeni bir negatif hazırlamıştır. Ancak 1929'da G.M. de Boulogne-Billancourt'un laboratuvarlarında meydana gelen başka bir yangın ikinci negatifi de yok etmiştir. Fransız film tarihçi Joseph-Marie Lo Duca 1951'de Dreyer'in ikinci versiyonunun bir kopyasını bulmuş, ancak onu da kendi değişiklikleriyle bozmuştur. Yapabildiği yerde altyazılarla yer değiştiren Lo Duca, bunun yapılamadığı yerlere camı boyalı pencereler ve kilise sıralarının görüntüleriyle metin koymuştur.

1981'de Norveç'teki bir ruh sağlığı kurumunun temizlik görevlisi, bir dolapı boşaltırken birkaç film kutusunu bulmuş ve bunlar Norveç Film Enstitüsü'ne iletilmiştir. Kutulardan birinin "Joan of Arc'ın Tutkusu"nun orijinal montajı olduğu keşfedildiğinde, hemen korunmuş ve yeni negatifler oluşturulmuştur. Nihayet 2015'te bu negatiflerden biri taranarak, Dreyer'in orijinal, tam versiyonunun tüm ihtişamıyla tekrar izlenebileceği tam restore bir dijital kopya oluşturulmuştur.

"Joan of Arc'ın Tutkusu", Joan of Arc'ın yargılanması ve idamının hesabıdır. Yönetmen, tarihi kayıtları titizlikle araştırmış ve tarihçi Pierre Champion ile çalışarak sadece yazılı kaydın ötesini yakalamaya çalışmıştır. Sinemayı işaret eder: Dreyer'in öncü yakın çekimleri duygusal bir bağ oluştururken, tarihi bir olayı basit bir anlatıya dönüştürmek yerine insani bir boyut getirir. Açılarının ve çerçeveleme tekniğinin