The Devil Wears Prada 2'nin temel çatısı, sinema izleyicilerinin dergicilik endüstrisinin geleceğine gerçekten önem verdiği varsayımına dayanıyor. Meryl Streep'in Oscar'a layık performans sergilediği orijinal filmde, Runway dergisinin editörü Miranda Priestly tarafından söylenen en etkileyici sahnede, Andy (Anne Hathaway) karakteri sert bir şekilde eleştirilir. Priestly'nin bu konuşması, modanın gücü ve küçük kararların büyük sonuçları hakkındaki düşüncelerini ortaya koymuştu. Devam filminin bu bağlam üzerine kurulması, orijinal yapıtın mirasını ayakta tutmayı amaçlıyor.

Orijinal The Devil Wears Prada, 2006'da çıktığında büyük başarı elde etmiş ve dergicilik dünyasının arka planını işleyen bir yapım olarak öne çıkmıştı. Film, moda endüstrisini ve yayın sektörünü merkeze alan nadir ticari projelerden biri olmuştu. Miranda Priestly karakterinin ikonlaşması, Meryl Streep'in oyunculuk başarısıyla sıkı sıkıya bağlıydı.

Ikinci filmin bu temel tema etrafında inşa edilmesi, yapımcıların ve senaristlerin bu evrenin derinliğinde yeni hikayeler barındırdığını düşündüğünü gösteriyor. Dergicilik sektörünün dijital çağda yaşadığı dönüşüm, bir devam filmi için ideal bir altyapı sunuyor. Seyircilerin bu tür kurumsal ve endüstri-odaklı hikayelere ilgi gösterip göstermeyeceği ise önemli bir soru olarak karşımıza çıkıyor.