Broadway'deki yeni Noël Coward revizyonu "Fallen Angels", oyuncuları Rose Byrne ve Kelli O'Hara'nın parlak performanslarına rağmen beklentileri tam olarak karşılamıyor. Ünlü oyuncu ve yönetmene atfedilen bir söz vardır: "Açık konuş ve mobilyalara çarpma." Ancak Byrne ve O'Hara gibi yetkin oyuncuların elinde, bu kural kırılabilir; merdivenden kaymak, kanepeye dalmak ve güçlü martini ve Dom Pérignon şampanyası içerken cümleleri bulanıklaştırmak sahnede zarif görünüyor.

Coward'ın klasik komedisi, iki başrol oyuncusunun karizması ve sahne hünerileri sayesinde izleyici için keyifli anlar sunuyor. Özellikle O'Hara'nın müzikal geçmişinden gelen enerji ve Byrne'nin sinema deneyiminden kaynaklanan doğallığı, aksesuar ve sahne tasarımının eksikliklerini telafi ediyor. Her iki oyuncu da karakter derinliğini korurken, dönemin hafif ve çoğu zaman absürd mizahını başarıyla yansıtıyor.

Ancak prodüksiyonun genel yapısı, klasik materyalin potansiyelini tam olarak harekete geçiremiyor. Sahne tasarımı ve rejisilik seçimleri zaman zaman hikayeye ağırlık katarak, Coward'ın çok kolay akması gereken diyaloğunun temposunu kesintiye uğratıyor. Buna rağmen Byrne ve O'Hara'nın ışıltısı prodüksiyonun omurgasını oluşturuyor.

"Fallen Angels", iki başrol oyuncusuna değer veren seyirciler için bir ziyaret değeri taşıyor. Coward'ın zekice yazılmış replikleri ve klasik British komedisinin şarması, bu iki oyuncunun yetenekli elleriyle yeni bir hayat buluyor. Ancak genel anlamda, prodüksyon potansiyelinin biraz altında kaldığını söylemek mümkün.