1982 yılında sahne oyununa uyarlanan "Come Back to the 5 and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean", Robert Altman'ın sinema tarihindeki en az tanınan ve değer bulmuş dönemine kapı açmıştır. Bu yapım, yönetmenin düşük bütçeli bağımsız prodüksiyonlar serisiyle yeni bir yol açmış olsa da, yapıtlar büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. Altman'ın önceki başyapıtı "Nashville" ile sonraki başarısı "The Player" arasında kalan bu filmler, yıllar boyunca eleştirmen ve seyircilerin radarında geri planda kalmıştır.

Altman'ın kariyerindeki bu dönem, yönetmenin yaratıcı sınırlarını test ettiği ve deneysel anlatım teknikleriyle oynadığı bir zaman dilimidir. "Come Back to the 5 and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean"in temel aldığı sahneden yapılan uyarlama, Altman'ın tiyatro malzemesini sinematik dile dönüştürmedeki becerilerini sergiler. Film, mütevazı bütçesine rağmen sanatsal açıdan ambisiyöz bir projeydi ve yönetmenin o dönemde ne kadar üretken olduğunun kanıtıydı.

Son zamanlarda fiziksel medya formatında yayınlanan bu yapım, söz konusu dönemin yeniden değerlendirilmesine vesile olmaktadır. Yeni nesil sinema meraklıları bu eserleri keşfederken, Altman'ın 1980'ler boyunca çeşitli stüdyo baskısı altında ne kadar güçlü projeler ortaya koyduğu daha açık hale gelmektedir. Böylece, "Come Back to the 5 and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean" sadece bir film değil, aynı zamanda Altman'ın en yaratıcı fakat en az takdir edilen dönemine giriş kapısı olarak önem kazanmaktadır.