Ridley Scott, Gladiator, Kingdom of Heaven ve Napoleon gibi filmlerle tarihsel epikleri başarıyla yönetmiş olsa da, 2021 yapımı ortaçağ filmi The Last Duel seyircilerin ilgisini çekmedi. Matt Damon ve Ben Affleck'in (senaryoyu Nicole Holofcener ile birlikte yazan) yeniden bir araya geldiği yıldız kadrosu ve Scott'un son yıllarındaki en iyi filmlerinden biri olmasına rağmen, film gişede büyük bir başarısızlıkla karşılaştı ve Box Office Mojo verilerine göre dünya çapında sadece 30 milyondan biraz fazla dolar kazandı. Bu sadece harika bir filmin kötü kabullenilişi değildi; aynı zamanda filmin en çok benzediği yapıta karşı da sert bir reddişti: Akira Kurosawa'nın Rashomon'u.

Rashomon, sinemada belki de en çok yeniden anlatılan hikayedir. En ünlü yönü, bir olayın birden fazla kez, ancak farklı detaylarla sunulduğu alışılmadık yapısıdır—bazı farklar ince, bazıları açıktır—ve herkes olayları farklı hatırlar. Çoğu karakter, kendilerini kahraman veya en azından aptal olmayan olarak gösteren, çıkar amaçlı hikaye versiyonları sunular. Rashomon gibi Scott'un filmi de yüzyıllar önceki bir toplumda yaşanan yasal bir davayı konu alır ve onur, etik, adalet ve vahşet hakkındaki zamansız soruları inceler. Daha da önemlisi, cinsel saldırı ve suçlamaları ciddiye almak ile mağduru yok saymak arasındaki sonuçlarla ilgilenir. Ancak Rashomon'un hikayesini ele alış biçiminden ayrılan önemli bir fark vardır.

Hem Rashomon hem de The Last Duel önceki eserlerden uyarlanmıştır. İlki için Akira Kurosawa, Ryūnosuke Akutagawa'nın onlarca yıl önce yazılan "In A Grove" kısa hikayesinden esinlenirken, Ridley Scott'un filmi Eric Jager'in aynı adlı tarihsel kitabından çıkmıştır. Rashomon'un çeşitli senaryolara uyarlanabilir olması, neredeyse tamamen mitolojik anlatı hissinden kaynaklanır. Sadece birkaç mekan vardır ve aynı sayıda karakter; bunlar rolleri ve sınıfları tarafından tanımlanırlar. Kurosawa sıklıkla Seven Samurai gibi feodalite destanlarında inanılmaz dinamik hareketler bulurken, Rashomon'un kendisi oldukça ölçülüdür. Filmin merkezi suçu, çoklu anlatı katmanlarıyla soyutlanmıştır: ilgisiz karakterler mahkeme davasını tartışır ve mahkeme sahneleri merkezi karakterlerin hatırlamalarına geri döner. Bir samuray (Masayuki Mori), onun eşi (Machiko Kyō) ve onu taciz eden ve muhtemelen kocasını öldüren haydut (Kurosawa'nın müzü Toshiro Mifune) vardır.

The Last Duel, tarihsel köklere sadık kalarak daha fazla özgüllük gerektirmektedir. 1386 yılında yaşanan ünlü ortaçağ Fransız şeref düellosu davasının gerçek hikayesini konu alan film, Jean de Carrouges'i (Damon), onun eşi Marguerite'i (Jodie Comer) ve ona tecavüz etmekle suçlanan hırslı asker Jacques le Gris'i (Adam Driver) takip eder. Scott'un 1492: Conquest of Paradise veya 2010 tarihli başarısız Robin Hood uyarlaması gibi önceki ve sonraki tarihsel destanlarının aksine, bu film büyük savaş dizilerini pratik olarak atlar ve karakterlerin psikolojik acısını derinlemesine incelemeye yönelir; Kurosawa'nın filminin sunduğu kasvetli belirsizliğe daha fazla eğilim gösterir ve izleyicilere açık kahraman ve kötüler vermez. Ayrıca karakterlerinin olayların kendi versiyonlarını yansıtmasına izin verir; Jean'ın güvensizliğini ve Jacques'ın aristokrasiye girişinin ahlakını nasıl sertleştirdiğini boşaltır. Ancak Rashomon'dan kilit bir noktada farklılaşır: bir tür objektif gerçek sunar.