Netflix'in yeni köpekbalığı gerilim filmi Thrash, Phoebe Dynevor'un başrol oynadığı, Steven Spielberg'in klasik tekniklerinden ilham alan ancak kendine has bir vizyon sunan bir yapım. Filmde köpekbalığının saldırılarından büyük beyaz köpekbalığının sonuna kadar her anlatı öğesi, Spielberg'in usta el işaretlerinin izlerini taşıyor. Buna rağmen Thrash, türün sıkıcı ve kapalı alan hissini aşarak kendine has bir canlılık ve akışkan bir özgünlük sunuyor.

Köpekbalığı filmleri genellikle, orijinal ilham kaynaklarından türetilmiş olmaları ve yönetmenlerin Spielberg'in kalibresi olmadığı gerçeği nedeniyle, sıkıntılı ve kapalı hava yapımlara dönüşme eğilimindedir. Ancak Thrash, bu geleneksel çerçeveden kurtularak, suyun havai punch köpükleriyle karışan hızlı saldırı sahnelerinden tutun yapımın sonuna kadar, yönetmenlerin yetkinliğini ve yaratıcı sahne tasarımını ortaya koymaktadır. Film, köpekbalığı türünün bilinen tropleriyle oynasa da, bunu sıkıntılı bir şekilde değil, aksine seyirciye heyecan veren bir güvenle sunuyor.

Dynevor'un performansı ve filmin genel sahne tasarımı, Thrash'i basit bir klişe turdan çok daha fazlasına taşıyor. Yönetmenlerin akışkan ve lively sahne çalışması, izleyiciyi türün konfor alanından çıkararak, her an neler olacağını merak ettiren bir hava yaratıyor.