"Michael" filmi hakkında medya, filmin neyi içermediğinden çok bahsetmiştir. Elbette, 1993'ten Michael Jackson'ın ölümüne kadar onu takip eden ve sonrasında da devam eden çocuk cinsel istismarı suçlamalarından söz ediyoruz. Ancak medya, filmin Jackson'ın en güçlü yaratıcı motivasyonlarından biri olan öfkesine nasıl dokunduğu konusunda çok daha az konuşmuştur.

"Michael" yapımcıları, Jackson'ın iç dünyasını ve yaşadığı travmalarını derinlemesine incelemek yerine, sanatçının müzik ve performansındaki enerjisinin kaynağını araştırmayı tercih etmiştir. Jackson'ın kariyer boyunca hissettiği kızgınlık, haksızlıklar ve kontrol edilemez duygular, onun eserlerinde kendini ifade etmiş ve milyonlarca insana ulaşmıştır.

Filmin bu açıdan bakması, Jackson'ın sadece kurban ya da suçlu olarak gösterilmesi yerine, bir sanatçı olarak nasıl çalıştığını ve neyin onu motive ettiğini anlamamıza yardımcı olacaktır. Öfke, sanatsal yaratıcılığın sıklıkla göz ardı edilen bir katalizörüdür ve Jackson'ın durumunda bu özellikle dikkat çekicidir.

Jackson'ın yaşamı ve kariyeri, travmayla yaratıcılığın nasıl iç içe geçebileceğinin karmaşık bir örneğidir. "Michael" filmi bu karmaşıklığı ele alarak, sanatçının sadece kontroversileriyle değil, güç ve dirençleriyle de tanınmasını sağlamaya çalışır.