Renny Harlin, 1999'daki başarılı gerilim filmi Deep Blue Sea'nin formülünü tekrar kullanarak sinema dünyasına geri dönmeyi amaçlıyor. Aaron Eckhart ve Ben Kingsley'in başrollerinde yer aldığı Deep Water, 1 Mayıs'ta vizyona girecek ve yönetmenin uzun zamandır çekmediği kadar büyük bütçeli bir yapım olma özelliğini taşıyor. Ancak bu iki yıldızın oyunculuğu, yapımın sığ ve dramatik açıdan zayıf karakterleriyle boğuşmak zorunda kalıyor.

Filmin başında Los Angeles'tan Şanghay'a giden bir yolcu uçağında tanıştığımız karakterler, hızlı bir şekilde felakete sürükleniyor. Pilot Ben Kingsley emeklilik kapısında beklenen deneyimli bir kaptan, Aaron Eckhart ise hiçbir zaman kaptan olmamış ancak cesur bir yardımcı pilot olarak karşımıza çıkıyor. Kargo bölümünde başlayan bir yangın, patlamaya dönüşüyor ve nihayetinde uçak gemi enkazına dönüşüyor.

Harlin'in bu uçak kazası sahnesini kuruluşu oldukça başarılıdır; cisimler uçağın dışına fırlatılıyor, uçan şarap şişeleri haline gelmiş silahlar gibi hareket ediyor. Guam'da acil iniş yapma planları başarısız olunca, uçak Pasifik Okyanusu'nun ortasında suya inmek zorunda kalıyor. Uçağın 257 yolcusundan yaklaşık 30'u hayatta kalıyor, kalanlar ise hayatını kaybediyor.

Ancak daha büyük bir tehlike beklemiyor insanları: mako köpek balıkları. Harlin'in köpek balığı saldırısı sahnelerini yönetme tarzı, Jaws'ın gizemli ve temelinde korku unsurlarına dayanan yaklaşımından tamamen farklı. Burada açık şekilde ve sık sık görülen, göz göre göre oynanan saldırılar vardır. Keskinlik yerine kanlılık vardır; hayal gücü yerine direkt gösterim. Vizyonun her anında beden parçalarının kopacağı, yaraların açılacağı beklentisi içerisinde duruyoruz.

Renny Harlin'in sahip olduğu pratik alet kutu yeteneği inkâr edilemez. Yine de karakterler derinlikten yoksun, oyuncuların hareket eden et parçasına indirgendiği bir yapı söz konusu. Deep Water, 1970'lerin felaket filmlerinin modern bir versiyonu olmaya çalışıyor; ancak "Uçak Kazası ve Köpek Balıkları Okyanusunda" diye adlandırılması daha uygun olurdu. Yönetmenin imzası bu üretimde açıkça görülse de, film sığ ve dramatik yönden boş bir eğlence aracına dönüşmüştür.