تخطي إلى المحتوى الرئيسي
صورة الغلاف لـ Ugo Tognazzi

Ugo Tognazzi

ممثل

Ugo Tognazzi, 23 Mart 1922'de Cremona'da doğmuş ve 27 Ekim 1990'da vefat etmiş İtalyan oyuncu, yönetmen ve senaristdir. Asıl adı Ottavio olan Ugo Tognazzi, İtalyan komedisinin en önemli yüzlerinden biri olarak kabul görmüştür ve Vittorio Gassman, Nino Manfredi, Marcello Mastroianni ile Alberto Sordi gibi efsanevi oyuncularla aynı dönemde çalışmıştır. Tognazzi'nin kariyeri, oyunculuk tutkusunun erken yaşlarından itibaren belirgin olması ile başlamıştır; İkinci Dünya Savaşı sırasında orduda görev almasına rağmen, askerî birliklerde askerleri için sahne gösterileri düzenleyerek sanat yaşamını sürdürmüştür. 1945'te Milano'ya taşındıktan sonra Wanda Osiris'in yönettiği tiyatro şirketine katılmış ve kendi başarılı müzik revü şirketini kurmuştur. Ugo Tognazzi'nin sinema kariyeri 1950 yılında Mario Mattoli'nin yönettiği Gascogne Askerleri filmiyle başlamıştır ve 1951'de Raimondo Vianello ile tanışarak başarılı bir komedi ikilisi oluşturmuştur. Ugo Tognazzi filmleri arasında en önemli dönüm noktası, 1961'de Luciano Salce'nin yönettiği "Il Federale" (Faşist) filmi olmuş ve böylece Commedia all'Italiana tarzının en tanınan karakterlerinden birine dönüşmüştür. Mario Monicelli, Marco Ferreri, Carlo Lizzani, Dino Risi ve Pier Paolo Pasolini gibi İtalyan sinemasının önemli yönetmenleriyle çalışmış; "La Grande Bouffe" ve "Pigsty" gibi ikonik yapımlarda yer almıştır. 1981'de Bernardo Bertolucci'nin yönettiği "Tragedi of a Ridiculous Man" filmiyle Cannes Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazanmıştır. Ugo Tognazzi biyografisinin en dikkat çeken noktalarından biri, uluslararası platformda başarısıdır; 1968 yılında Roger Vadim'in Barbarella filminde Mark Hand karakterini oynayarak Batı sinemasına kapı açmıştır. Ancak, en geniş kitleye ulaştığı rol, 1978 yapımı Fransız kom...

  • 6فيلم
  • 5مسلسل
  • 1968بداية المسيرة

أبرز الأعمال

السيرة الذاتية

Ugo Tognazzi, 23 Mart 1922'de Cremona'da doğmuş ve 27 Ekim 1990'da vefat etmiş İtalyan oyuncu, yönetmen ve senaristdir. Asıl adı Ottavio olan Ugo Tognazzi, İtalyan komedisinin en önemli yüzlerinden biri olarak kabul görmüştür ve Vittorio Gassman, Nino Manfredi, Marcello Mastroianni ile Alberto Sordi gibi efsanevi oyuncularla aynı dönemde çalışmıştır. Tognazzi'nin kariyeri, oyunculuk tutkusunun erken yaşlarından itibaren belirgin olması ile başlamıştır; İkinci Dünya Savaşı sırasında orduda görev almasına rağmen, askerî birliklerde askerleri için sahne gösterileri düzenleyerek sanat yaşamını sürdürmüştür. 1945'te Milano'ya taşındıktan sonra Wanda Osiris'in yönettiği tiyatro şirketine katılmış ve kendi başarılı müzik revü şirketini kurmuştur. Ugo Tognazzi'nin sinema kariyeri 1950 yılında Mario Mattoli'nin yönettiği Gascogne Askerleri filmiyle başlamıştır ve 1951'de Raimondo Vianello ile tanışarak başarılı bir komedi ikilisi oluşturmuştur. Ugo Tognazzi filmleri arasında en önemli dönüm noktası, 1961'de Luciano Salce'nin yönettiği "Il Federale" (Faşist) filmi olmuş ve böylece Commedia all'Italiana tarzının en tanınan karakterlerinden birine dönüşmüştür. Mario Monicelli, Marco Ferreri, Carlo Lizzani, Dino Risi ve Pier Paolo Pasolini gibi İtalyan sinemasının önemli yönetmenleriyle çalışmış; "La Grande Bouffe" ve "Pigsty" gibi ikonik yapımlarda yer almıştır. 1981'de Bernardo Bertolucci'nin yönettiği "Tragedi of a Ridiculous Man" filmiyle Cannes Film Festivali'nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazanmıştır. Ugo Tognazzi biyografisinin en dikkat çeken noktalarından biri, uluslararası platformda başarısıdır; 1968 yılında Roger Vadim'in Barbarella filminde Mark Hand karakterini oynayarak Batı sinemasına kapı açmıştır. Ancak, en geniş kitleye ulaştığı rol, 1978 yapımı Fransız kom...

قائمة الأعمال

ملصق Noi siamo cinema
Self (archive footage)
2021
ملصق Sacrée Soirée
غير معروف
1987
ملصق Anahtar
1983
ملصق Casotto
Alfredo Cerquetti
1977
ملصق Arkadaşlarım
Raffaello Mascetti
1975
ملصق Les Rendez-vous du dimanche
1975
ملصق Spécial cinéma
غير معروف
1974
ملصق Le Grand Échiquier
غير معروف
1972
غير معروف
1972
ملصق Barbarella
Mark Hand
1968